Avars in the 9th century AD. The state of the historical and archaeological research

Bu bölüm, Avar Kağanlığı'nın siyasal bir yapı olarak ortadan kalkmasından sonra, 9. yüzyılda Karpat Havzası'ndaki Avar dönemi nüfusunun ve kültürünün akıbetine ilişkin tarihsel ve arkeolojik araştırmaların durumunu değerlendirir. Frank–Avar savaşlarını, Kağanlığın Karolenj İmparatorluğu'nun vasalı hâline gelişini ve 822'deki son Avar elçiliği kaydını özetler. Kiril Legendası, Conversio Bagoariorum et Carantanorum, Prümlü Regino ve De Administrando Imperio'ya dayanarak Avar topluluğunun en azından Macar yurt tutuşuna kadar, Hırvatistan gibi bazı bölgelerde ise daha sonra da varlığını sürdürdüğünü, dolayısıyla ağırlıkla yer adlarına dayanan tam "Slavlaşma" görüşlerinin yanlış olduğunu savunur. Geç Avar kültürünün son evresini siyasal olaylara uyduran arkeolojik kronolojileri "karma argümantasyon" olarak eleştirir. Hortobágy-Árkus mezarlığı da dâhil olmak üzere radyokarbon tarihlerine ve yatay stratigrafiye dayanarak "armonika benzeri" genişleyen bir Geç Avar kronolojisi ortaya koyar: Son süslü kemer takımları 9. yüzyılın ilk üçte birine ya da ilk yarısına tarihlenirken spiral sarkıtlar, çok S uçlu sarkıtlar ve başka bazı takı tipleri 7. yüzyılın sonundan ya da 8. yüzyılın başından itibaren görülür. 774–775 olayının kalibrasyon eğrisinde yarattığı dalga ve ardından gelen plato nedeniyle radyokarbon tarihlendirmenin sınırlarını tartışır; iki tabloda, 8. yüzyılın sonu ile 9. yüzyılın başı için 2σ aralığındaki daha düşük olasılıklı zaman aralıklarının arkeolojik ve dendrokronolojik tarihlere daha iyi uyabileceğini gösterir. Bölüm, Avar derin kültürünün, zanaat geleneklerinin ve bazı takı tiplerinin 10. yüzyıla kadar sürdüğü, Karolenj Pannonyası dışında 9. yüzyıl mezarlarının tanımlanmasının ise güç olmaya devam ettiği sonucuna varır.