A well-known unknown writing: The Székely script

Bu bölüm, bilinen bütün örnekleri Macarca olan ama uluslararası bilim dünyasında neredeyse hiç tanınmayan Sekel yazısını tanıtmakta ve bu yazının Sekellerin kökenine ilişkin neler söylediğini sorgulamaktadır. Yazının Aramice yazı ailesinden koruduğu özellikler (sağdan sola yazım, ünlülerin sınırlı gösterimi), tarihî alfabenin 34 işareti ve bilinen 67 yazılı örnek anlatılır: Sekel bölgesindeki kiliselerde bulunan ve 13. yüzyılın sonundan 17. yüzyıla tarihlenen on sekiz yazıt ile 1450’den kısa süre sonra yazılmış bir takvim, Hans Dernschwam’ın günlüğünün bir kopyasında korunan 1515 tarihli İstanbul yazıtı ve János Telegdi’nin 1598 tarihli alfabe kitabı gibi kayıtlar. Kilise yazıtları, Sekel kimliğini dile getiren ve günümüz grafiti imzalarına benzeyen imzalar olarak yorumlanır. Bölüm, yazıyı Hun-İskit mirası sayan görüşün Matthias Corvinus’un sarayından 19. yüzyılın ortasına uzanan serüvenini ve yazının daha sonra şifreli yazı olarak kullanılmasını izler. Köken konusunda Sekel alfabesinin, eski Hazar, Tuna Bulgar ve Avar topraklarındaki Batı Türk alfabelerinden çok doğudaki değişkelere, özellikle Yenisey yazıtlarına yakın bir Türk alfabesine dayandığı savunulur; bu durum Dimitrij Vasil’ev’in bölgesel Türk yazı değişkeleri kuramıyla açıklanır. Alfabenin tarihsel katmanlaşması ve Güney Transtuna’da bulunan, üzerinde Sekel işaretleriyle aynı biçimde dört işaret taşıyan 10–11. yüzyıla ait bir seramik parçası da ele alınır. Sonuçta yazının en erken dönemden beri Sekel etnik grubuna bağlı olduğu ve bunun, Sekellerin 10. yüzyıldan önce bağımsız bir etnik grup olarak Macarlara katıldığı görüşünü desteklediği belirtilir.