An indeterminate sojourn: Hungarian aristocrats in the Byzantine Empire

Bu bölüm, 10–13. yüzyıllar arasında Bizans İmparatorluğu’nu ziyaret eden, oraya yerleşen ya da oraya getirilen Árpád Hanedanlığı mensubu ve diğer Macar aristokratları ve bu kişilerin Bizans’ta bulunma nedenlerini incelemektedir. Ağırlıklı olarak Bizans anlatı kaynaklarına (De Administrando Imperio, Skylitzes, Kinnamos, Honiatis, Akropolitis, Pahimeris, Kantakouzenos) ve Macar kroniklerine dayanan çalışma, bu kişileri dört grupta ele almaktadır: Konstantinopolis’e vaftiz için gelen ilk Macar ileri gelenleri (Termatzous, Bulcsú, Gylas); taht mücadelelerinde sığınak ya da destek arayan prensler ve taht iddiacıları (Álmos ve Béla, Bors, István ve László, Géza); imparatorluk hanedanlarına gelin giden prensesler (Piroska-İrini, Margit-Maria, Anna); savaşta esir düşen ya da Bizans tarafına geçen soylular. Özellikle I. Manuel’in kızıyla nişanlanıp veliaht ilan edilen Béla-Aleksios (sonraki III. Béla) ile Boris Kalamanos’un soyundan gelen ve kuşaklar boyunca Bizans yönetiminde görev alan Kalamanoi ailesi üzerinde durulmaktadır. Béla-Aleksios’un Konstantinopolis yılları, Bizans’taki Selçuklu prensleriyle karşılaştırılarak Rustam Shukurov’un “çifte kimlik” kavramıyla yorumlanmaktadır. Bölümde ayrıca Bizans kaynaklarında Macarların yarı barbar bir halk olarak temsil edilmesi tartışılmaktadır. Sonuçta Bizans’taki Macar aristokratların çoğunlukla Árpád Hanedanlığı ile Komnenos, Angelos ve Palaiologos hanedanlarıyla bağlantılı olduğu, siyasi ağlarının bağımsız Macar ağlarına değil Bizans hanedanlarına dayandığı ve alt düzey soyluların neredeyse hiç iz bırakmadığı belirtilmekte; mühürbilim araştırmalarının Macar kökenli başka kişileri ortaya çıkarabileceği önerilmektedir.